ŞAİR:TURAN GÜL

BİZİM KÖYDE

Dört tepedir her bir yanı

Ormanlıktır çok alanı

Akar çayı dört dolanı

İrem vardır bizim köyde

Ne taşıt var ne düzgün yol

Hastalıktan sararda sol

Ateşlerde yanda kor ol

Deva zordur bizim köyde.



Fakirdir köy yurttaşları

Hor görülmez yaptıkları

Dosta açık kapıları

İkram boldur bizim köyde

İster sürü otlamayı

Çoluk çocuk emmi dayı

Hem merayı hem yaylayı

Yayar durur bizim köyde

Yazan:Turan GÜL

1972yılında

SILAYA DAVET

Bahar geldi yine kaynar kanınız

Yaylada soğuk su ister canınız

Sizi bekler babanızla ananız

Bırakın gurbeti sılaya dönün


Çocuk yaşta çekip çekip gittiniz

Doymayınca gurbet elde bittiniz

Sizin için ağıt yakar ceddiniz

Bırakın gurbeti sılaya dönün



Gidip buraları ıssız koydunuz

Yetmişlik dedeye kaldı yurdunuz

Ankara istanbul'da ne buldunuz?

Bırakın gurbeti sılaya dönün


Köyümüz boz kaldı,eken bulmadı

Hayvancılık bitti etlik olmadı

Soğuk suda piknik yapan kalmadı

Bırakın gurbeti sılaya dönün.

Yazan:Turan GÜL

15-05-2002

SILA SEVDASI

Yüreğimde hasreti dinmek bilmiyor

Beklerim postayı mektubum gelmiyor

Sabrım zehir oldu balla da yenmiyor

Geceleri düşümde sıla sevdası .

Yaşarken mevsimi hayalim sılada

Gençliğim geçti kışta, baharda yazda

Acısı tatlısı hepsi hatıramda

Estiriyor beynimde sıla sevdası.

Kış oldu da gurbette üşürsem eğer

Kardan adam köyümde boyuma değer

Çocukları pür neşe göresin meğer

Kaydırır kızak elde sıla sevdası.

Bahar geldi içim içimden taşıyor

Koyun kuzusuyla,dereler çoşuyor

Toprak köpük köpük ekmeksi kokuyor

Havası esen yelde sıla sevdası.

Doğa yaz geldiğinde kral sofrası

İnanmazın ortaya çıkar foyası

Tarlada çayırda çoşarım doyası

Çimdirtir derelerde sıla sevdası.

Sonbaharda başkadır kışa hazırlık

Armut fırınlanır oruca hoşaflık

Düğünlerde kurulur koçlar da katışık

Değirmen nöbetinde sıla sevdası.

Kuşuyla kurduyla delice severim

Müsait bir zamanda durmaz giderim

Hasretle toprağına yüzüm sürerim

Sanki aşkımdan önde sıla sevdası

Sana hizmet ibadet eymür'üm bende

Ocaklar kapandı göçenler gidende

Ayrılık olmasaydı can ile tende

Turan'ı saldı derde sıla sevdası.

yazan:TURAN GÜL

01-01-2001

ARLANMA KARDEŞ

Doymadık köyde terki diyar eyledik

İstanbul Ankara'ya koşar eyledik

Kalandanda kağnıyı sorar eyledik

Bakıp bakıp kağnımla arlanma kardeş

Ne güzelde duruyor duvarda resmi

Çokmu önemli, sürenin orda ismi ?

Buldum yükündeki otda benliğimi

Bakıp bakıp kağnımla arlanma kardeş

Vefa borcumuz var bizleri büyüttü

Devranın çarkını tekeri yürüttü

Yol edip geçtiği yerleri öğüttü

Bakıp bakıp kağnımla arlanma kardeş.

Anadolu'm onsuz olmazdı bir zaman

Cepheye cephane taşıdı;kız-kızan!

Her gıcılayanına binmedi Turan

Yalvarırım kağnımla arlanma kardeş.

Yazan:Turan GÜL

2006 YILINDA

TANIT KENDİNİ

Adı Ayhan soyadıda Özdemir

Doğduğu yerede diyorki Eymür

Sürememiş sefasını bir ömür

Tanımadım yaren tanıt kendini

Dernek sitesinde yazıp duruyor

Neşede tasada bizle oluyor

Sanırım gerçek adını Saklıyor

Tanımadım yaren tanıt kendini.

Anıları canlı kalmış Eymür'ün

Zevkinde ne hoş güttüğü sürünün

Kölesi olmuş gurbette ömrünün

Tanımadım yaren tanıt kendini.

Ormanının yeşilline vurulmuş

Yüreciği hasretiyle kavrulmuş

Hangi yılda havasını solumuş?

Tanımadım yaren tanıt kendini.

Bulamamış Eymür'ünden güzeli

Güz gelende dökmüş hemde gazeli

Kışı üşütmemiş orda gezeli

Tanımadım yaren tanıt kendini .

Babaannesine diyor Salice

Yanıp tutuşmuş Eymür'e delice

Durmasında gitsin bahar gelince

Tanımadım yaren tanıt kendini.

Bırakanlar gitti Eymür kovmadı

Gelen meyt-e neci diye sormadı

Alır seni Kabristanı dolmadı

Tanımadım yaren tanıt kendini.

Kişi sevdiğine yakın olmalı

Namazda niyet huzura varmalı

Neden yaban kalmış;onu sormalı

Tanımadım yaren tanıt kendini.

Adım Turan soyda Gül'üm solmadı

Neyi neden sevdim kimse sormadı

Bu can Eymür'ümden ayrı olmadı

Tanımadım yaren tanıt kendini!!!

YAZAN :TURAN GÜL

19-10-2007

ETİYOPYA

EYMÜR KÖYÜM

Eymür'üm benim şirindir köyüm

İskefsir'de bir incidir köyüm

Dosta dost,düşmana kincidir köyüm

Dillerde senin methin dolaşır.

Anılarımı unutmam köyüm

Rahm-i sılayı aksatmam köyüm

Gurbette fazla kalamam köyüm

Hayalim dağın, taşın dolaşır.

Büyüledin beni taşınla köyüm

Duman eksilmez başınla köyüm

Sana has keşkek aşınla köyüm

Damarlarımda kanın dolaşır.

Sen emret! Dernek emrinde köyüm

Gurbette herkes derdinde köyüm

Baharda yeşil giydin de köyüm

Yaylanda kuzu koyun dolaşır.

Turan sana aşık özde köyüm

Şifadır nebatın derde köyüm

Adın nede güzel sende köyüm

San-ı Oğuz'dan boyun dolaşır.

YAZAN:TURAN GÜL

ŞAİR:CELAL GÜL

EYMÜRÜM

Sabah güneşi vurur kıran başlarına

Kurban olayım akarsularına

Hasret kaldım mor koyun yoğurduna

içimde kanayan yara oldun Eymürüm.

Tahtalı takılan çamlarım

Damatları yıkadığım çorağım

Ekin biçtiğim orağım

Issız mı kaldınız orada

Mekanım Eymür demişti atan

Senin için Eymür olmuştu vatan

Nerede kaldı ecdadın sözü

Soyadına Yıldız takan...

Yol gösterirdin konuklara

Değilmiydin rehber onlara

Bacan nerde tütmez oldu

Sorarım kaygusuz sana

Gökleri yar edindin

Soyadına Gökyar dedin

Vatanı Eymür bildin

Nerede kaldı ecdadın sözü

Özdemir adı öz ve sağlam

Özünde asla yoktur yalan

Terkedilmiyecekti o vatan.

Nerede kaldı ecdadın sözü

Cinlerin sıra sıra evleri

Önünde erik ağaçları

Yerdi Eymür komşuları

Şimdilerde boynu bükük erik ağaçları

Köy ortasına gelen misafir

Misafir bir bardak su ister

Eviniz köy ortasında hıdır

Kapanmasın kapılar açtır

Şehitler verdin erdem erdem

Şehitler hatırına size bir şey demem

Ruhları şad olsun onların

Onların ocaklarını ıssız bırakmıyalım

Niksar terkedip de geldin er

Eymürde edindin bir yer

Sahip çık toprağına komşum

Kıymet biliyorsan eğer

Değirmeni kendine ekmek edindin

Hem yedin hem yedirdin

Köyümü kimseye muhtaç etmedin

Ruhun şad olsun değirmenci

Uslum ecdadın yerini terk eyledi

Erbalarda çalışıp didindin

Sönmüş ocağı şeneltin

Ruhun şad olsun uslu ailesi.

Gel anlat gürcü oğlu tarih

Gürcistan'daki mazini

Ölüye saygıyı diriye sevgiyi

Nasıl geldin eymür köyüne

Eymür sahip çıktı gürcüoğluna

İhtiyaçları vardı böyle bir insana

Herşeyi vaadettiler gürcüoğluna

Ruhun şad olsun gürcüoğlu

Yazan:Celal GÜL

İst.şube başkanı

SENİN EYMÜRÜM

Tokat,Reşadiye,iskefsir yören

Başka yol yok senden öteye giden

Kazaya bir hayli mesafe çeken

Seceren nasıldı senin Eymür'üm?

Danişmend köyüdür ana vatanın

Başında durur kar ile dumanın

Son köyüsün doğusunda Tokat'ın

Rakımın bir hayli senin Eymür'üm.

Otuz dokuz depreminde toz oldun

Altmış sekiz yangınında kül oldun

Uşağın gurbete bağrından kovdun

Gidenin dönmedi senin Eymür'üm.

Nevruzlukta sudan hapis yatıldı

İnekalan yayla kaça satıldı.

Rumları senneden atam çıkardı.

Pontusun kazındı senin Eymür'üm.

Havana suyuna doyum olmuyor

Oniki ay yeşilliğin solmuyor

Gayrı döşekler yününle dolmuyor

Sedrin sünger oldu senin Eymür'üm

Bir zamanlar nüfus köye sığmazdı

Sürüler mer'a da yer bulamazdı

Tarlalar ekilir herklik kalmazdı

Halin beni yaktı senin Eymür'üm.

Sıhhıyeci Mehmet sünnet ederdi

yiğit batmışa kütüğe giderdi

Ustalar Tezgahta hızar keserdi

Evlerin donakdı senin Eymür'üm.

Derende değirmenlerin dönerdi

İmecen cicimlik yünler eğirdi

Gençler eşini pınarda beğendi

Tenhaların Şahit senin Eymür'üm.

Zahire yıkardık dere yanında

Misafir yatardı köy konağında

Kavga yapardık köyler arasında

Hatırın sayılırdı senin Eymür'üm.

İmam Şükrü kurt ağzını bağlardı.

Evliyanda dertli deva arardı

Saliç Hatun ocak,sancı atardı

Hurafen bitmezdi senin Eymür'üm

Babam ile Mehmet Erdem ustaydı

Hasan emmi yüzlü çarık satardı.

Düğünde anamın tefi çoşardı

Gencin kınalıydı Senin Eymür'üm

Güveyler Çimerdi ağca suyunda

Deste Kaldırdık selemen yolunda

Güzeller kuşlukta bakraç kolunda

Süt kekik kokardı sende Eymür'üm.

Gurbetçiler gelir mayıs ayında

Hasretlik son hadde onun aklında

Kanını taşırlar damarlarında

Gözdeki pırıltı sensin Eymür'üm

Kış ayları gençler kızak kayardı

Kadı gecesi yağ, bulgur toplardı

Düğün evinde kaleler kurardı

Tören unutuldu senin Eymür'üm.

Okul bir zaman talebe doluydu

Düğünler olunca ekin sonuydu

Koç katıldığında kasım onuydu

Mart dölün düşerdi senin Eymür'üm

Yığınlar yığıldı harman kaşına

Gödük ile arpa güdü başına

Nöbet asıldı değirmen taşına

Virane oldu dönmüyor Eymür'üm.

Bayramda ortaya dönnek gelirdi

El değirmeninde bulgur çekildi

Anam horantaya nişasta ezdi

Kimse aç kalmadı sende Eymür'üm

Yelsırtında kimseye gidilmezdi

Kadın erkeğin önünden geçmezdi

Çocuklarımız muskasız gezmezdi

Hoca da deva arardı Eymür'üm.

Şavgı dayım kaçak tütün satardı

Çobanın gece seyvanda yatardı

İbraam dayı sinorları yolardı

Tavşutuna purç gelirdi Eymür'üm.

Kırda kuzuya dölcelik verildi

Gelin alayına urgan gerildi

İmama sırayla aş yedirildi

Sofraların doldu taştı Eymür'üm

Evladın Turan höllüğünde yattı

Gurbette, hasret acısını tattı

Bi çare mazinle seni anlattı

Affına sığındı senin Eymür'üm.

yAZAN:TURAN GÜL

MART 1999

AVCI CİN YAŞAR

Bizim ormanlarda domuzlar yaşar

Onların hayatı hep gece başlar

Tarlada çayırda yiyecek arar

Ankara'da yaşar Avcı Cin Yaşar.

Şaştık yanıldık da patetes ektik

Etrafını dikenlerle çevirdik

Şimdi domuzlardan kurtardık dedik

Ankara'dan koşar Avcı Cin Yaşar

Köylüler bırakmış domuzla savaşı

Yiyemez, önünde duruyor aşı

Güz gelende başlar onun telaşı

Tüfek elde coşar Avcı Cin Yaşar.

Yıllardır siftah bir domuz avlandı

İşlemez kurşun iyice yağlandı

Geldi Yaşar kısmetleri bağlandı

Dağ, tepeyi aşar Avcı Cin Yaşar.

Yıllar sonra Yaşar Eymür'e geldi

Sekizinin birden leşini serdi

Namıyla Tokat'ta göksünü gerdi

Dualara mashar Avcı Cin Yaşar

Yaşar senelerce köye gelesin

Geceler dom dom sesiyle inlesin

Patatesten közlemelik verilsin

Güzineye basar Avcı Cin Yaşar.

YAZAN:TURAN GÜL

06 06 2001

EYMÜR'DEN

PİKNİK

Burası Işık Dağı karşısı Çerkeş

Çankırı il sınırındayız bilsin herkes

Günübirlik gezi düzenlendi ilk kez

Hepimize hayırlı olsun dostlarım.

Derneğimiz bunu iyi ki düşünmüş

Sabah çorbamızı akşamdan pişirmiş

Keşkeğin buğdayını yeni şişirmiş

Tabağınız bol kepçe konsun dostlarım

Çankırı Çerkeş nere Tokat neresi

Sebebi yolculuk kaynaşma hevesi

Burada Anadolu'nun şirin köşesi

Ciğeriniz oksijen dolsun dostlarım.

Yiyin için parayı peşin verdiniz

Tadını çıkarın uzaktan geldiniz

Eymür'e benzemez idare ediniz

Ruhunuz sılada kalsın dostlarım

Aksama olursa kusura bakmayın

Bu işler öyle, kolaydır sanmayın

Yönetime bir teşekkür unutmayın

Tenler seneye köyde yansın dostlarım

YAZAN:TURAN GÜL

02-07-2000

EYMÜR'DEN

AŞIK:EROL ER

YALAN DÜNYA

Hep yoklukla geçti bunca zamanım

Yalan dünya senin varın görmedim

çökerttin omuzum büktün belimi

Doya doya birgün devran sürmedim.

Yar gibi göründün kendine yaktın

Belim büktün saçlarımı agartın

Dişim döktün anacıgım aglattın

Hep ağlattın birgün olsun Gülmedim.

Zevkle sefa ile tanıştırmadın

Beni Zenginlikle barıştırmadın

Bollukla varlıkla görüştürmedin

İki gözüm varya ben görmedim.

Dededen yadigar kalmış başıma

Anamın karnında düşmüş peşime

Gündüz göremesem gece düşümde

Erol dan fakiri ben göremedim.

YAZAN: AŞIK.EROL ER

6-2-1986

SORARLAR BENİ

Şu yalan dünyada ne güne kaldım

Kendini bilmezden sorarlar beni

Ben gittikten sonra gelmem ne çare

Bir hoş sohbet için ararlar beni.

Acemi kasabın elinde satır

Çok kırdılar beni kalmadı hatır

Atlar eşşek,oldu eşşekler katır

Bir muama için sorarlar beni.

Emek verdim eserim var dünyada

Gemiler rotasız yüzer deryada

Çok gördüler ama beni rüyada

iyiye kötüye yorarlar beni

Veysoglu dünyanın tapusu varmı

Şu koca dünyanın kapısı varmı

Bir ömür bir anlık dahası varmı

Dünyada boş yere kırarlar beni

YAZAN:AŞIK.EROL ER

SORARLAR BENİ

Şu yalan dünyada ne güne kaldım

Kendini bilmezden sorarlar beni

Ben gittikten sonra gelmem ne çare

Bir hoş sohbet için ararlar beni.

Acemi kasabın elinde satır

Çok kırdılar beni kalmadı hatır

Atlar eşşek,oldu eşşekler katır

Bir muama için sorarlar beni.

Emek verdim eserim var dünyada

Gemiler rotasız yüzer deryada

Çok gördüler ama beni rüyada

iyiye kötüye yorarlar beni

Veysoglu dünyanın tapusu varmı

Şu koca dünyanın kapısı varmı

Bir ömür bir anlık dahası varmı

Dünyada boş yere kırarlar beni

YAZAN:AŞIK.EROL ER

KİM OLA

Bir lokma ekmeğin peşine beni

Çocuk yaşta düşürenler kim ola

Küçük tencerede pişen aşımı

El atıpta taşıranlar kim ola

Yetmezmiydi bana Eymür ekmeğin

Yiyemedim agumuydu yemeğin

Kahrı agır çekilmiyor beylerin

Beni bey eline veren kim ola.

Aglarım sızlarım sesim duyulmaz

Koyboldum gurbette izim bulunmaz

Can alınır insanlığım alınmaz

Ekmek için canım alan kim ola.

Meğer ne zorumuş ekmek kavgası

Ondan daha zor var namus davası

Gurbete gidenin ağlar anası

Erol'u söyleten acep kim ola.

YAZAN:AŞIK. EROL ER

11-01-1986

KENDİNİ DÜŞÜN

Kim olduğun düşündünmü kardeşim

Kimsin nerden geldin nere gidersin

Can veren kim sana ana rahminde

Yarın mahşer günü nasıl edersin.

Fanisin dünyada haberin varmı

Birgün terk edersin canı cananı

Memnun eyle anan ile babanı

Gün gelirki birgün sual verirsin.

Varacaksın birgün Hakkın katına

Nasipse girersin tahta taputa

Kısmetin var ise beyaz kaputa

Sarılıpta kara yere girersin

Haram lokma ile karnın doyurma

Dünyanın zevkine kanıp ovunma

Müsrif olma sağa sola savurma

Cimriysen günahı büyük edersin.

Tartacaklar günah ile sevabı

Mahşer günü soracaklar hesabı

Erol söyler nedir bilmem maksadı

Sen kendini düşün eli nerdesin.

YAZAN:AŞIK.EROL ER

25-01-1986

EYMÜR'ÜM

Yaz bahar ayları gelip Çatınca

Açılır çiçekler gülü eymürün

Gök yüzünde turnaları uçunca

Çok methiye değer eli Eymürüm

İnegalan yaylası cennet bahçesi

Al yeşilli gelinlerin bohçası

Sende biter kuş burnunun alası

Miski amber kokar gülü eymürün.

Eymür Türk boyundan almış adını

Yiyen bilir kuş burnunun tadını

Erol sana aşık ver muradını

Kevser ırmağından seli eymürün.

YAZAN:AŞIK. EROL ER

03-01-2000

GÖNÜL

Deli gönül beni kuyruk yerine

Sallaya sallaya sürürken gördüm

Ömrüm onun için bir yün çilesi

Sırtına bir kazak örerken gördüm.

Beni hayal ile bana bağladı

Dayanılmaz tahammülüm kalmadı

Vaz geçeyim dedim onsuz olmadı

Bana beni geri satarken gördüm.

Düşman oldu tuzak kurdu yoluma

Beni kesmiş oğlum ile kızıma

Yazmak için kalem aldım elime

Kalem le pazarlık yaparken gördüm.

Var git gönül var git bana bulaşma

Yalvarırım yine bana ilişme

Darılırım Erol unan konuşma

Gönlümü hayalle yatarken gördüm.

YAZAN:AŞIK. EROL ER

03-01-1986

KENDİNE GEL

Kendine gel ulan soysuzun dölü

Bir ölürüz bin doğarız bilesin

Söz konusu vatan namus olursa

Çekinmeden can veririz bilesin.

Gerçeği görürsün oku tarihi

Türk Atası ATATÜRK'Ü ,FATİHİ

Türkoğlu Türk bu ülkenin sahibi

Türk çocuğu asker doğar bilesin

Sevr'i hayal etme boşu boşuna

Türk'ü kürdü ayrı diye düşünme

Kendi elinle çorap örme başına

Türk askeri sele benzer bilesin.

Ayla yıldız gökten yere inermi

Yaydan çıkan bir ok geri döner mi

Komutanlar kılıç, mehmetçik mermi

Vatan için kan dökeriz bilesin.

Dün asala bugün pkk adı

Baban kimdir nedir ananın adı

Veysoglu EROL'der bırak inadı

Anasız Atasız piçsin bilesin

YAZAN AŞIK EROL ER

10-08-2007

YEDİLER BENİ

Ne ona yarandım nede dokuza

Parça parça edip böldüler beni

Kurtlar sofrasında bir av misali

Kemire kemire yediler beni

Kötüyüm diyen yok hepisi iyi

Millet bunlar için necinin neyi

Sağarlar sütümü ineğim deyi

Altın tas içinde içerler beni

Birisi bezirgan din kapısında

Kendisini görür hak kapısında

Ona göre bilmem ben nasılsa

İnaçlı inaçsız seçerler beni

Biri milliyeti dolar diline

Türk islamı dustur etmiş kendine

Hak üstün kılmadı benim yerime

sen kimdensin diye yererler beni

Birine yokluğum kazanç kapısı

Sahtekarlar Atatürkçü hepisi

Tanınmaz milletin has efendisi

Köylü pazarından ırarlar beni.

Bulamadım siyasetin ehlini

Elde değil tutamıyom dilimi

Kesselerdi Veysoğulun Elini

sadece seçim günü sorarlar beni

YAZAN AŞIK EROL

14-10-2002

GÜZEL YURDUM EYMÜR

1943 senesinde

Eymür'ün topraklarında doğdum.

Anamdan emdiğim süt Eymür'ün.

Çeşmenden tarlandan geldi

O güzel ovanda

Bir andız fidanı gibi büyüdüm.

Topraklarının üstünde

Uyuduğum günlerim oldu.

Hep ovalarında gezdim.

Yaylalarında koyun güdtüm.

Issız çorak ovalarında

Soguk sularından içtim.

Günlerce oyun oynadım.

Hep ağladığım senin için

Güldüğüm hep senin için

Öpüp başıma koyduğum Eymür'üm

Hep senin için.

Senelerce uğraştım

Dernek başkanlığı yaptım

Hayırsız evlat değilim

Bana köyüm cennettir.

Hayırsız evlat değilim.

Köyüm için hizmet ederim.

Köyüme canımı veririm

Köyüme kanımı veririm

Hayırsız evlat değilim.

Ben köyüme son nefesime

Kadar hizmet ederim.

DERNEĞİN KURUCUSU

İLK BAŞKANIMIZ

YAZAN:NEŞET ÖZDEMİR

01-06-1999

EYMÜR KÖYÜM

Yükseğinde yaylası var,kırı var

Ormanında mantarı var karı var

Tarlasında buğdayı var,çavdarı var

Benim köyüm,güzel köyüm can köyüm.

Köylüler gelir,kağnı gıcırdar

Koyun kuzu meler sıvanır kollar

Yayıklar yayılır ambarlar dolar

Benim köyüm,güzel köyüm can köyüm.

Yurdum senin varlığınla şenlenir

Hastalar yaşlılar sende dinlenir.

Bolluk ve bereket sende bilinir.

Benim köyüm,güzel köyüm can köyüm.

Bahar gelince açar o güzelim çiçekler

Uçuşur masmavi göklerde güzel kuşlar

Sana gelir hasret çekenler.

Benim köyüm,güzel köyüm can köyüm.

Yine her zamanki gibi çayırlar biçilir.

Hep kağnılar götürür

Sabahleyin horozlar öter kuşlar cıvıldar.

Benim köyüm,güzel köyüm,can köyüm.

YAZAN:CANSU ÖZDEMİR

06-06-1997

EYMÜR'ÜN DERESİ

Dağlardan kayalardan

Gürül gürül akarsın

Uzaklardan Eymür'e

Pırıl pırıl bakarsın

Kenarların yemyeşil

Ağaçlarla süslenir

Köpük köpük suların

O insanlara hayat verir

Değirmenleri döndürür.

Kucak kucak suların

Koyu gölgelerinde

Tatlıdır uykuların.

Akşamları dereden

Türlü türlü seslerin duyulur.

Ağaçlarda dallarda

kuşlar ,böcekler,uyur.

YAZAN:CANSU ÖZDEMİR

06-06-1997